? طبیعی هست که هر کدوم از ما آدم ها ممکنه عادت های بدی رو در زندگی خودمون داشته باشیم؛ عاداتی که خانواده یا جامعه و یا داشتن سبک زندگی غلط، برامون به وجود آورده و نیاز هست که انسان “ضمن ناامید نشدن از این عادات بد”، بگرده و عیب های خودش رو بررسی کنه و هر چقدر میتونه این عیب ها رو برطرف کنه.
? ضمن اینکه آدم نباید به خاطر خوبی هایی که داره به خودش #مغرور بشه بلکه انسان باید به طور مداوم نگاه کنه و ببینه که خداوند متعال چه رفتاری رو ازش میخواد و بره دقیقا همون رو کار رو انجام بده
نه اینکه دنبال انجام کارهای خوبی باشه که خودش ازش لذت میبره و بیشتر خوشش میاد.
? واقعا ما از کجا میتونیم متوجه بشیم که خداوند متعال از ما چه کاری رو انتظار داره؟
برای فهمیدن این موضوع یه راه مناسب وجود داره:
✅ اینکه انسان سعی کنه با خداوند متعال “بیشتر مناجات کنه” و خصوصا بیشتر #نماز بخونه.
? همین که آدم متواضعانه و مودبانه سر سجاده بشینه ممکنه خدا به ذهنش بندازه که مسیر زندگیش رو چطور جلو بره.
? خوبه که انسان بعد از هر نماز کمی سر سجاده بشینه و بعد از خوندن تعقیبات کمی به این فکر کنه که خداوند متعال الان ازش چه انتظاری داره و ازش میخواد که چه مبارزه با نفس هایی رو انجام بده.
? کسی که تا نمازش رو خوند سریع بلند بشه و بره معلومه که چیزی از خدا نمیخواد و طبیعتا “چون بی ادبی کرده چیزی هم بهش نمیدن!”
✔️ یکی دیگه از جاهایی که به انسان قدرت فهم داده میشه شرکت در مجالس اهل بیت علیهم السلام هست.
?? نشستن در جایی که برای اهل بیت بپا شده خیلی فرق میکنه با نشستن در مجالس دیگه.
? در مجلس اهل بیت به خاطر ادبی که انسان رعایت کرده به ازای هر لحظه ای که انسان به احترام اون عزیزان در مجلس بشینه از دست اون بزرگواران پاداش دریافت میکنه….
و خداوند مسیر زندگی انسان رو روشن خواهد کرد…
مراحل بالای ادب
? وقتی انسان بخواد در مراحل بالاتری از ادب وارد بشه کم کم حتی در ابراز علاقه های خوب خودش هم با شرم و حیا جلو میاد.
? مثلا وقتی ما به ادعیه صادر شده از معصومین نگاه میکنیم میبینیم که اولیاء الهی طی مناجات های خودشون زیاد نمیگن خدایا دوستت دارم…
– مگه خدا رو دوست ندارند؟
– بله که دوست دارند. خیلی بیشتر از اون چیزی که به ذهن ما برسه خداوند رو دوست دارند ولی #ادب حکم میکنه که مستقیما نگن خدایا دوستت دارم…
? توی دلش میگه خدایا من کی هستم که بخوام بگم دوستت دارم…
? اگه به دعاها نگاه کنیم میبینیم زیاد حالت عشق و عاشقی وجود نداره. در واقع پای مناجات با پروردگار که میرسه ?? ادب خیلی بیشتر میشه.
? در دعای عرفه میبینیم امام حسین علیه السلام بعد از یک مناجات طولانی و کلی گریه و اشک ریختن عرضه میداره خدایا من فقط از تو یه چیزی میخوام اونم اینکه خدایا خواهش میکنم منو به جهنم نبر….
? ممکنه افرادی که تازه با دین اشنا شدن بگن یا امام حسین شما که الان در محضر خدا هستی خب با گفتن جملات عاشقانه میزان عشقت به خدا رو بگو.
? میفرماید: نه! ببین من باید جایگاه خودم رو نگاه کنم و با مولای خودم صحبت کنم. من عبدِ مولا هستم…
عبد که میخواد با مولا حرف بزنه اینجوری حرف میزنه… عبد نهایت ادب رو مقابل مولا و زمان درخواست از مولا رعایت خواهد کرد…
